Blog,  Tematy psychoterapii

Poszukiwanie siebie

W trakcie całego życia zmieniamy się wielokrotnie. Nie muszą to być spektakularne zmiany. Bywają drobne mało widoczne lub znaczące, zmieniające całe życie. To czy wiemy jacy jesteśmy w danym momencie, co jest dla nas ważne, czego potrzebujemy ma znaczenie dla naszego poczucia zadowolenia z życia.

Dlaczego gubimy siebie?

Nie jesteśmy uczeni by zajmować się sobą i przyglądać się sobie. Zbyt duże zainteresowanie swoją osobą postrzegane jest jak egoizm. Skupiamy się zatem na tym co zewnętrzne, a nie wewnętrzne. Bez względu czy są to zdarzenia czy relacje częściej zwracamy uwagę na okoliczności zewnętrzne. Hamujemy przeżycia i przeżywanie emocji, ze względu na zwyczaje i stereotypy:

– „chłopaki nie płaczą”,

 – „dziewczynce nie wypada się złościć”,

– „nie rób scen”,

– „czego ryczysz”,

– „nie histeryzuj”,

– „nie bądź tchórzem”.

Kiedy nie mamy możliwości dopuszczenia do siebie emocji, nie zawsze zauważamy ważne sygnały, które powinny dać nam do myślenia. O tym, że przekraczane są nasze granice, że nierealizowane nasze potrzeby, że tęsknimy za czymś ważnym, że brakuje nam poczucia spełnienia. Zatrzymujemy się w jakimś momencie, który jest dla nas ważny i na nim bazujemy. Tymczasem nasze systemy znaczeń zmieniają się w zależności od spotykanych osób i doświadczeń. Co więcej mamy także możliwość zmiany schematów postępowania – naszych utartych nawyków, tak by nasze życie dawało nam jak najwięcej satysfakcji. To czy będziemy chcieć je zmienić i podejmiemy taką próbę zależy od naszej samoświadomości, że tego potrzebujemy, jest to dla nas ważne. Niestety zbyt często z tego rezygnujemy świadomie lub nieświadomie. Doświadczamy zagubienia, zniecierpliwienia, braku poczucia zadowolenia. W efekcie czego zamiast szukać przyczyn i zrozumienia, zazwyczaj po omacku szuka się jakiejś zmiany, nowych doświadczeń, które ostatecznie nie zawsze prowadzą do tego czego potrzebujemy. Doświadczenia w trakcie poszukiwań potrafią jeszcze skuteczniej zmącić nasze życie. Tworzy się zamknięte koło w którym pojawia się wiele uczuć, które coraz trudniej jest ignorować, a każdy kolejny cykl – próba – powodują większą frustrację, złość, bezradność.

Poszukiwanie siebie

Takie poczucie dyskomfortu i zagubienia jest tematem do pracy terapeutycznej lub rozmowy psychologicznej. Sama próba poszukania pomocy już jest pierwszym krokiem do przerwania powstałego schematu. Od gotowości osoby, jej potrzeb i odczuć zależy czy wystarczające będzie samo przyglądanie się życiu z różnych perspektyw i poszukiwanie odpowiedzi, czy potrzeba będzie większego zwrócenia się ku sobie i odnajdywanie po kawałku ważnych przeżyć i informacji o sobie.

Poczucie zagubienia nie musi łączyć się z trudnym czy traumatycznym wydarzeniem. Możemy je poczuć znienacka i bez większego powodu zewnętrznego, kiedy to coś w nas w środku będzie miało dość. Po długim czasie ignorowania siebie, samo zidentyfikowanie tego bywa trudne i nie zrozumiałe dla osoby, która tego doświadcza. Dlatego podkreślam i jest to dla mnie ogromnie ważne, że nie trzeba mieć powodu – „ważnego”, konkretnego by szukać pomocy, wystarczy poczucie, że się go potrzebuje – nawet gdy jest ono jeszcze mgliste i nie zrozumiałe.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *